Hoe je Oud en Nieuw-gevoel in de loop der jaren verandert

Hoe je Oud en Nieuw-gevoel in de loop der jaren verandert

In Persoonlijk by Roryblokzijl31 Comments

Mijn Oud en Nieuw-gevoel? Eerlijk? Oud en Nieuw vroeger voelde zo anders aan dan nu. Toegegeven. Het enige wat ik destijds wilde was stappen, uitgaan, dansen (geef het beestje maar een naam). Maar als tiener mocht ik dat niet. We vierden Oud en Nieuw bij Oma en Opa aan de overkant van de straat en dat was dat. Terugkijkend zie je natuurlijk de grote waarde van dat ik dat zoveel jaren heb kunnen doen. Maar het o zo gewenst Oud en Nieuw-feest? Niet toen ik nog thuis woonde. 

Dit is jouw plank

Nu ging ik ‘al’ op mijn twintigste het huis uit. Maar dat was eerlijk gezegd omdat ik bij H. en zijn ouders introk. Dat wil zeggen. Ik logeerde een nachtje. Dat werden twee nachtjes. Ineens had ik een plank in de kast. En voor ik het wist … was ik bij hen ingetrokken. Het liep gewoon zo, zonder overleg met H., zijn ouders en mijn ouders. Ineens was ik weg. Heel gek.

Picture perfect

Maar weet je. Toen zat ik helemaal in het ‘picture perfect’-plaatje van ‘huisje, boompje, nog geen beestje’. En had ik helemaal geen behoefte meer aan feesten en al helemaal niet aan een spetterend Oud en Nieuw-feest. Want we vierden het gewoon thuis. En later, toen we ons eigen vrije sector huurappartement kregen bleef ik ook met liefde thuis. Het ultieme Oud en Nieuw-gevoel. Samen kneuterig op de bank. Toastjes met kaasjes. Bubbels. Ik vond het geweldig.

Memorabel Oud en Nieuw-gevoel

Met de loop der jaren kwamen er – op 31 december – logées bij of we gingen het ‘gezellig vieren bij een ander stel’. Het is niet aardig hoe ik er nu over praat. Maar eerlijk is eerlijk. Vond ik dat eigenlijk altijd wel zo leuk? Een memorabele avond die ik nooit zal vergeten is het Oud en Nieuw-feest – of eigenlijk Oud en Nieuw-diner – bij vrienden thuis, waar ik destijds zó tegenop zag. Maar onvergetelijk gaaf was. Zij hadden een mannetje of twintig uitgenodigd bij hen thuis. En ieder stel maakte iets voor het diner. We kenden elkaar nagenoeg niet. Een dresscode. Menukaarten maken. Het was ‘epic‘ en vergeten doe ik het nooit.

Eyes Wide Shut!

Een ander Oud en Nieuw-gevoel in de loop der jaren. Vlak voor mijn burn-out. Vol in de aanloop daarvan. Besloot ik om met een vriendin (en haar vriend die enorm van dansen en feesten hield) naar een wederom epic feest in de Stadsschouwburg van Amsterdam te gaan. ‘Eyes Wide Shut’ was het thema. Raar, zonder je loved one naar een Oud en Nieuw-feest gaan? Dat vonden er meer. En ik? Ik besefte het wel, maar genoot met volle teugen van het ge-wel-di-ge feest. Onbeperkt champagne van de tap. In mijn eentje tussen een paar honderd man. Samen aftellen. Gouden snippers die om middernacht naar beneden vielen. Proosten en dansen met wildvreemden. Geweldig!

Siamo una famiglia

Weer een paar jaar later – en inmiddels een flinke relatiedip verder – was H. zo ver om ook eens een Oud en Nieuw-feest bij te wonen. Dezelfde organisatie, ander feest. Verkleden, voorpret, last minute bestellingen van nep-geld, hoeden en sigarettenhouders. ‘La Famiglia‘ was een feit. Op je 39ste naar Amsterdam worden gereden door schoonvader. Een taxi terug nemen voor een gunstig tarief, maar dan wel moeten wachten tot 5 uur (’s ochtends) omdat het zijn laatste rit moest zijn. Pijn aan je voeten hebben van dansen op stiletto heels. Maar heel blij, omdat je dit samen hebt kunnen ervaren. Het Oud en Nieuw-gevoel.

Iets met kut-vuurwerk en ruk-rotjes

En toen kwam Mila. En daarmee tegelijkertijd de irritatie over al dat kut-vuurwerk. Ruk-rotjes en duizendklappers. Waar ze – als baby van nog geen 1 jaar – oprecht van schrok. Weinig feestgevoel want het chronisch slaapgebrek was er al. En dat werd niet beter door al het lawaai. We gingen geloof ik om half 10 al richting bed. Want wakker werd ons kind toch nog om de zoveel uur. Oud en Nieuw ging van feestgevoel naar noodzakelijk kwaad. Nou ja, dat klinkt wel heel negatief. Het werd gewoon heel anders.

Wat wil ik nu echt? Mijn Oud en Nieuw-gevoel

Inmiddels? Kan ik wat melancholisch zijn tijdens de feestdagen. Maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik veel beter ‘bij het knapperige haardvuur kan zitten’ en voelen wat ik nu eigenlijk ècht wil. Het ego en de oppervlakkigheid was en is veel meer weg (want dat had ik wel hoor. Ik geef het eerlijk toe), de waardering voor dat wat er is is zoveel groter geworden. Ik wil meer tijd besteden aan mijn loved ones. Familie staat echt op nummer 1. En daar mag ik wel meer naar handelen. Meer aandacht aan schenken. Ik laat de blog nog steeds belangrijk zijn, maar zeker niet belangrijker dan mijn gezin, mijn familie, mijn ouders. Koester de momenten. Geniet van wat je allemaal samen wil en kan doen. Geef daar aandacht aan.

Evalueer jij je leven weleens? En wat zou jij willen veranderen?

Tot de volgende keer.

Rory Blokzijl

Ja! Stuur mij meer tips, adviezen en persoonlijke verhalen.

[ Vul je mailadres in en klik op ok! ]

  • Mijn meiden gaan altijd voor alles. Ik bedenk mij ook vaak dat als ik zeg nu even niet, dat ze straks te groot zijn om te doen wat ze nu willen, en dan ga ik meestal toch wel overstag. Ik denk dus meer in het moment dan later evalueren

  • Beauty Unboxing

    Zeker evalueer ik mijn leven wel eens. Zeker nu er een kleintje in ons leven is gekomen.

  • Sandra Turel

    Haha je kwam, zag en besloot te blijven. Geweldig! Werd het later werd besproken? Wat vonden je ouders ervan?

    • Eigenlijk is het nooit echt besproken. Wel weet ik nog dat mijn schoonouders mijn ouders hebben op een gegeven moment hebben uitgenodigd bij hen thuis (waar ik dus inmiddels woonde) omdat zij het belangrijk vonden dat mijn ouders wisten bij wie en waar ik woonde. Mijn ouders zijn altijd eigenlijk heel makkelijk erover geweest als ik zo terugkijk.

  • Minke Vd Eijk-vd Bij

    Nee doen we niet heel vaak. Wel eens van ‘goh toen we nog geen kinderen hadden’ maar een echt feestbeest ben ik nooit geweest.

  • Melissa maria

    Doe ik eigenlijk nooit. Maar denk dat ik dit later wel zal doen

  • Babs Ijkelenstam

    Vroeger gingen wij altijd de stad in en feesten, totdat je moest reserveren om ergens binnen te komen en dan nog stonden er hele rijen. Ik vind het heerlijk om lekker thuis te blijven en geen kater de volgende dag. Ik krijg altijd wel een brok in mijn keel bij de jaarwisseling, kan dan best emotioneel van binnen worden. En ieder jaar roep ik, dit word een beter jaar.. Dit jaar niet gezegd, misschien word het dan een beter jaar. (op sommige vlakken, verder gaat het super natuurlijk met mij ;))
    Nog de allerbeste wensen Rory! xxx

    • Mooi gezegd en zo waar Babs. Die brok in de keel. Ook toen ik – min of meer – alleen op dat epic feest was in de Stadsschouwburg. Het aftellen. De gouden snippers. Het was alsof ik in een film was. Iedereen die elkaar ging omhelzen. Het dansen. De sfeer. Ik zal het nooit meer vergeten. Een mooi moment in een toch moeilijke periode achteraf gezien. Maar wel memorabel. En zo zit het leven eigenlijk ook in elkaar. Jij heel veel gezondheid en geluk lieve Babs. Ik vind het heel fijn om je zo digitaal beter te hebben leren kennen. Dat roept om een irl-elkaar zien 😉 x!

  • Eke Brouwer

    Ik zit na te denken of ik wel eens echt ergens ben geweest met oud en nieuw, maar ik vrees van niet, haha. Nu heb ik die behoefte ook niet zo sterk, haha. Over mijn leven evalueren, constant eigenlijk en dan verandering toepassen.

    • Prima toch Eke? Voor iedereen is het anders. Wat goed dat je constant evalueert. Dat is mooi.

  • Susan Zielhuis

    Ik ben wel echt van de feestjes! Dit jaar was echt intens saai, kan elk moment bevallen dus durfde niet ver weg van huis. Maar volgend jaar gaan we wel even goed uitpakken hoor, kan er echt van genieten! Nog net zo gek als 10 jaar geleden eigenlijk. Alhoewel, misschien verandert het straks allemaal wel opeens als de kleine er is… kan ook nog natuurlijk. Wat grappig trouwens hoe je uit huis bent gegaan, lijkt me best lekker om niet zo “definitief” afscheid te nemen van het één en dan over te gaan naar het andere. Het ging gewoon zo, best ontspannen lijkt me!

    • Ik ben benieuwd hoe je er volgend jaar tegenover staat Susan 🙂 In het eerste jaar nadat Mila was geboren (ze was geloof ik 4 maanden) ben ik gewoon woest gaan stappen. Maar – ik gaf nog borstvoeding – ik was echt ka-pot. Was bijna een onveilige actie (want ik moest nog ruim een uur naar huis rijden ’s nachts, waar ik net op tijd was voor de voeding). Nogmaals, iedereen staat er anders in. Dus ik ben benieuwd naar je volgende Oud en Nieuw!
      Ja, het was best bijzonder hoe het allemaal is gelopen met thuis wonen en ineens weg zijn. Ik weet nog wel dat mijn schoonouders mijn ouders hebben uitgenodigd bij hen thuis (waar ik dus inmiddels woonde) omdat zij het belangrijk vonden dat mijn ouders wisten bij wie en waar ik woonde 🙂

  • Malou

    Ik vind het nu ook heel anders. We hebben het eigenlijk altijd wel met familie gevierd, maar een paar jaar geleden gingen we daarna nog naar een café of discotheek. Nu was het vooral ‘als ze maar niet wakker worden van het vuurwerk’…

    • Oh ja. Herkenbaar. Mila wordt er wel wakker van. Maar in tegenstelling tot voorgaande jaren, wilde ze er nu echt niet uit (uit haar bed). En was haar narrige commentaar: “Mama, wanneer houdt het vuurwerk nu eens op. Dat is toch veel te vermoeiend voor al die mensen?”. I rest my case…

  • Roelove Intheair

    A-men! Dat oud en nieuw gevoel is bij mij ook veranderd van feestgedruis naar vroeg naar bed, en nu de kleintjes ietsjes groter worden toch weer een klein beetje meer feest. Maar wel thuis, met al die jouw lief zijn. En nooit meer tot de vroege ochtenduurtjes, want dat trekken die ‘ oudjes’ ook niet meer haha.

    • Hahaha. Echt hè. Ik zat gewoon zwaar te gapen om half 1. Als ik weer eens uitga (en dat is van een keer per maand echt wel naar een keer per (half) jaar gegaan) en ik heb het naar mijn zin, dan kan je mij zomaar om 5 uur druk kletsend op de stoep voor de club vinden. Maar van te voren, als ik er nu over nadenk? Gaaaaaap.

  • momfever

    Ik vind het zeker goed om je leven regelmatig onder de loep te nemen en te kijken wat je er van vindt. Zeker met kinderen verandert het voortdurend vind ik.
    NIcole Orriëns

    • In plaats van maar doorjakkeren is dat inderdaad heel fijn om te doen. Je valt zo snel van de ene fase in de andere. Even stilstaan. Rust nemen en voelen wat er in en om je heen gebeurt is zo waardevol.

  • momfever

    Het klinkt ook alsof je voor jezelf je prioriteiten veel duidelijker hebt nu Rory!
    Nicole Orriëns

    • Klopt helemaal Nicole. En daar ben ik ook erg blij mee. Een van de mooie kanten van het ‘ouder worden’.

  • Marieke

    Wat goed dat je nu weet wat je wilt! Mooi om te lezen hoe je bent gegroeid in de loop der jaren.

    • Thanks Marieke. Wijsheid komt met de jaren zeggen ze geloof ik 😉

  • Dinosetenkoekjes

    Herkenbaar. Er is een soort druk dat je oud/nieuw spectaculair moet vieren maar dit jaar hebben wij in onze pyjama, met opwarmhapjes een disneyfilm gezien met onze 2 jarige zoon en op tijd in ons bed gekropen. HEERLIJK vond ik het 🙂

    • Ah wat klinkt dat fijn Cindy! En helemaal waar wat je zegt over die druk. Die heb ik vroeger zoveel meer ervaren dan nu. Het klinkt als een ontzettend fijn Oud en Nieuw!

  • Pingback: Lees mee 57 | Mijn favoriete blogs van afgelopen week - Lotus Writings()

  • Linda Raaijmakers

    Wat fijn dat je nu alles op een rijtje hebt voor jezelf. Ik evalueer ook wel eens en heb voor dit jaar voor mezelf besloten om meer aan mezelf te denken en wat vaker nee te zeggen. Dat is voor mij al een hele stap. Groetjes Linda van Lifestyle Mommy’s

    • Wat goed Linda! Meer aan jezelf denken en vaker ‘nee’ zeggen. Dat laatste is wel iets waar ik wat moeite mee heb. Maar dat geldt voor meer vrouwen volgens mij. Het jezelf realiseren en ook nog besluiten zijn mooie stappen!

  • Volgmama

    Leuk om zo even de herinneringen naar boven te halen. Wij vierden oud en nieuw vroeger ook in discotheken. Nu zijn we het liefst samen met familie.

    • Ja, niet alleen kinderen gaan fases door. Wij ouders ook 🙂

  • Maaike Scheenloop-de Jong

    Zo herkenbaar dit. Met kleine kinderen vind ik oudjaar een hoop gedoe, zonder was het heerlijk met vrienden spellen spelen, uitgebreid eten, op vakantie gaan of feesten. Sinds ik kinderen heb ben ik alleen nog maar thuis geweest en deels gewoon op bed. Misschien toch volgend jaar maar weer iets met vrienden bij ons thuis organiseren.

    • Leuk! Goed idee. Het triggert mij ook om na te denken over een misschien wel andere invulling. Zelf dacht ik ineens om met Oud en Nieuw op een (rustig) waddeneiland te zijn. Gewoon, als gezin. In een huisje op de hei of bij het strand. En dan ver weg het vuurwerk zien vanuit je rustige woonkamer.