Durf jij echt te zijn?

Durf jij echt te zijn?

In Persoonlijk by Roryblokzijl8 Comments

Durf jij oprecht jezelf te zijn? Om verder te borduren op het thema ‘echt zijn’. Puur gewoon jezelf durven zijn. Ook of júist op social media. Vroeg ik mij af. Wat ís het nu eigenlijk dat men geneigd is om de mooiste variant van zichzelf te laten zien op internet? Schaamte? Omdat het leven is zoals het is? Of omdat je jouw eigen leven te saai vindt? Te gewoon? Waarom willen we ‘eruit springen’. Vooruit … misschien wel beter zijn dan de ander?

Durf jij het? Want die mooiste variant? Is best een valkuil

Het is namelijk toch ook een valkuil? Ongetwijfeld zijn er mensen die je ook in het echt kennen. In real life. Ben je dan niet bang voor teleurstelling? Een afknapper? Als je alleen maar je mooiste 200 procent – of vooruit, 100 procent – laat zien. Dan leg je de lat wel heel hoog. Waaraan je zelf moet of wilt voldoen.

Granny alert

Een voorbeeld? Toen ik in de twintig was – ai, dat is een tikje terug – en ik niet een, twee, maar gewoon vier (!) keer per week een dansje deed. Vertelde een van mijn uitgaansvrienden mij eens een verhaal, wat mij altijd bij is gebleven.

Categorie niet-onaantrekkelijk

Deze vriend – een jongen – zag er goed uit. In de categorie zéker niet onaantrekkelijk. Hij geloofde – toen al – heilig in de latere slogan ‘young, free and single‘. Tijdens een van zijn escapades liet hij zijn blik vallen op een jong, blond meisje met prachtig lang haar. Waarmee ze al dansend flink heen en weer zwiepte.

Je haren van je hoofd trekken

The story continues. Meisje gaat – surprise surprise – met de jongen mee naar huis. Ze willen het gezellig maken, totdat het meisje zegt:” Wacht even hoor!” En ze ineens haar prachtige, lange haardos van haar hoofd trekt. Begrijp mij niet verkeerd. Het meisje had wel blond haar. Alleen was het veel korter en dunner.

90’s forever

De jongen? Die was zich kapot geschrokken. En wist even niet hoe hij het had. Goed, dit is een verhaal uit de jaren negentig. En ik heb het nu over jezelf beter voordoen op social media, op internet, online. En wellicht klinkt dit wat ‘harsh‘. Want het gaat niet persé om je beter voor te doen dan je bent. Maar ik heb het wel over jezelf ‘opleuken’. Jezelf een ‘upgrade‘ geven. Wat overigens best vermoeiend kan zijn.

30 pogingen voor de blokjesbuik

Want die ene leuke foto waar je een sixpack laat zien? Misschien heb je die wel 30 keer overnieuw moeten doen. Je adem moeten inhouden. De flawless make-up? Is met #nofilter misschien wel helemaal niet zo flawless als wij denken.

Durf jij ‘not so perfect’ te zijn?

Waarom? Is het omdat we graag leuk worden gevonden door jan en alleman? Omdat we het willen doen voorkomen dat ons familie-/gezinsleven pretty perfect is? Waarin stress, dipjes of groeisprongetjes nooit voorkomen?

Dus dat

En is het belangrijk? Welnee! En toch doen velen van ons eraan mee (ondergetekende incluis). Maar lang niet altijd meer. Want ik vind het belangrijk om oprecht te zijn. En dat betekent dat ik er niet altijd op mijn voordeligst uitzie. En dat durf te tonen. Ook online. Want dat is ook wie ik ben.

Zeg eens eerlijk. Laat jij weleens mindere kanten van jezelf zien? Durf jij echt te zijn?

Tot de volgende keer.

Rory Blokzijl

Ja! Stuur mij meer tips, adviezen en persoonlijke verhalen.

[ Vul je mailadres in en klik op ok! ]

  • Eerlijk? ik ben altijd mijzelf!! als ik dat niet ben …tja dan ben ik gewoon nep en voel ik mij ook nep en nutteloos 😉 het is toch alleen maar fijn om jezelf te zijn?waarom je anders voordoen dan je bent? nee dat past niet in mijn straatje 😀 nee wees gewoon jezelf en vinden anderen jou niet altijd ok daarin…dat is dan jammer voor hun

    • Dank voor je eerlijke reactie Rachel. Ik ben steeds meer mijzelf. Maar er zijn tijden geweest dat ik een soort van ‘masker’ op had. Niet van make-up, maar meer van de professionele directiesecretaresse, of de ideale partner. Veel ‘ja’ zeggen terwijl je eigenlijk ‘nee’ wil zeggen. Dat werk.
      Verder – qua uiterlijk – maak ik soms weleens een foto waar ik er niet helemaal op en top uitzie. Als het voor een OOTD-artikel is, dan maak ik wel veeeeeel meer foto’s waar ik dan de beste uitkies. Dat doen ik dan weer wel. Maar ook daarin ontspan ik wat meer. En soms vind ik een foto zonder make-up, of een foto waarin het huis is ontploft, of een foto waarop je verdriet ziet, ook belangrijk om te delen. Omdat het leven niet altijd een sprookje is, en ik dat niet uit wil dragen. Los daarvan probeer ik wel van iedere dag te genieten. Maar ik denk – en hoop – dat we dat allemaal doen. x

      • geen dank meis en herken wel dingen hoor want ik ben ook niet altijd zo geweest maar als ik dan over mijn masker zou praten dan heb ik het over dat ik nog een jaar of 20 was en ja daar ga ik mijzelf nu niet meer mee vergelijken 😉 en idd je hoeft niet elke dag on fleek eruit te zien en dat doet ook niemand!!! zelfs de mooiste niet!!! nogmaals wees jezelf dan bereik je zoveel meer 😀 xx

  • Babs Ijkelenstam

    Ja, dat durf ik.Als beautyblogger moet je soms wel een plaatje iets aantrekkelijker maken maar ook niet te veel. Anders kan niemand zich met jou identificeren. Maar ik maak vaak ook eerst tig foto’s en kies de beste uit. Zonder make-up loop ik eigenlijk dagelijks rond (behalve als ik echt een uitje heb), hoe ouder ik word hoe minder het mij kan schelen.Ze nemen mij maar zoals ik ben hahaha. Maar lekker losgaan met make-up en kleding vind ik wel hartstikke leuk, alleen baal ik er soms van dat het er in de spiegel leuk uitziet en op een foto sta ik erop als een tante Pollewop. Dat verhaal over die pruik, hilarisch! Daarom droeg ik ook nooit een push-up BH of slip… dat kan inderdaad verrassend/ ontnuchterend werken als je een date hebt met vervolg erop, hihi…

    • Dat van tig foto’s maken… heel herkenbaar. Wat goed zeg, zonder make-up rondlopen. Dat vind ik nu weer wat ingewikkeld. Ik vertelde Dhini al. Ik gebruik nooit foundation of poeder, hooguit wat concealer onder mijn ogen (maar dat inmiddels ook al maanden niet meer. Ik ben bang dat ik mijn tube inmiddels weg kan gooien. Zonde, want van Clinique). Maar een oogpotlood en mascara zijn toch wel essentieel.
      Enne … hoezo tante Pollewop? Ik zie alleen maar mooie foto’s voorbij komen?
      En dat van die push-up bh’s? Dat dacht ik dus ook. Totdat ik sprak met een jongen die destijds bij Esquire werkte en mij vertelde dat meisjes en vrouwen met een push-up bh ‘heaven’ waren. En dat het totaal niet ontnuchterend werkte. Juist niet?!? Afijn, dat wilde ik nog even delen 😉

  • DhiniNL | Dhinivh

    Ik durf het wel. Soms draag ik helemaal geen make-up naar buiten/winkelen of gewoon lekker luchtte kleren aan.

    • Ik gebruik nooit foundation. Heel af en toe wel een concealer voor onder mijn ogen. Maar verder alleen maar oogpotlood, mascara en sinds kort weer af en toe lippenstift. Zonder lippenstift hebben mijn lippen geen kleur, maar door een ontsteking heb ik het echt 9 maanden zonder lippenstift moeten doen. Dat vond ik lastig. Ik voelde mij heel bleek en ‘bloot’. Maar verrassend snel dacht ik: “Het is zoals het is” en ging het eigenlijk best goed. Maar stiekem ben ik wel blij dat ik zo nu en dan weer een rood kleurtje op kan doen. Overigens kan ik nog maar een merk dragen zonder dat ik direct weer een heftige reactie van mijn gezichtshuid krijg. Dat dan weer wel.

  • Lodi Kolhoop-Boonstra

    Ik probeer zeker altijd oprecht te zijn, ook zonder make-up en met polletje piek haar zie je me op de foto. Ik zou ik ook niet nep kunnen zijn denk ik. Ik ben tenslotte wie ik ben en die blokjesbuik die komt e toch niet meer 😉