Wat voor zelfbeeld creëer je voor jouw dochter?

Wat voor zelfbeeld creëer je voor jouw dochter?

In Opvoeding, Ouders, Persoonlijk by Roryblokzijl10 Comments

Zelfbeeld. Voor mijn dochter. Iets waar ik nu al heel veel mee bezig ben. Toekomstgericht. Niet uit angst. Maar wel vanuit een realistisch oogpunt. Want ik wil dat mijn dochter weet dat ze mag zijn wie ze is. Dat ze goed is zoals ze is.

Eetstoornis

De documentaire waar iedereen het over had. Over het meisje met een eetstoornis waar ze uiteindelijk aan is overleden? Ik kon het niet zien. Ik durfde het niet te zien. Het raakt mij enorm. Dat deze ziekte je kan overkomen. Want een ding wat ik wel eruit heb gehaald. Is dat het niet een ‘ad random‘ iets is wat je jezelf aanpraat. Natuurlijk heeft het ook met jezelf te maken. Maar niet per definitie met specifiek het (niet) eten alleen. Het schijnt ook heel veel met controle te maken te hebben. Controle die je zelf over je leven wilt hebben.

De invloed van social media op je zelfbeeld

Daarom vind ik het zo ingewikkeld dat social media zoveel invloed heeft gekregen op ons leven, maar straks ook op het leven van onze kinderen. Vertekende, soms zelf sterk bewerkte beelden komen het leven van je kinderen binnen. Beelden van meisjes (en jongens) die een heel strak lijf laten zien. Het hebben over slanker worden. Over strakke benen hebben. Collega-blogger Yousra heeft het prachtig, puur, rauw en oprecht verwoord. Dat haar blogpost viral ging? Ik begrijp het.

Fronsend in de spiegel kijken

Wat kan je zelf als moeder doen om ervoor te zorgen dat je kind hier zo min mogelijk van oppakt? Gezond en logisch denkend bezig zijn. Als ik met een frons naar mijn eigen spiegelbeeld kijk. Het veelvuldig heb over slank zijn of willen worden. Het over dik zijn heb. Grumpy mijn grijze haren uit mijn haar trek. Continu naar mijn rimpels kijk. Wat geef ik dan eigenlijk voor boodschap aan mijn kind?

Ja, ik ben een oudere moeder. Deal with it

Ja, ik heb mijn dochter op latere leeftijd gekregen. Dat betekent dat ik een ‘oudere moeder’ ben. En dus al eerder te maken krijg met rimpels, grijze haren en wat al niet meer. Dat kan ik niet veranderen. Wel hoe ik ermee omga. Maar Rory, dat is toch niet eerlijk? Want eerder schreef je een artikel over hoe jij je grijze haren verdoezelt. Ja, dat klopt. Maar als je heel goed leest dan merk je dat ik er op een positieve manier over schrijf.

Glimlachend naar jezelf kijken

Wat ik doe in de nabijheid van mijn dochtertje? Die altijd ’s ochtends gezellig bij mij in de badkamer wil staan? Geniet van de crèmes, make-up en luchtjes die ze ziet. Die ik gebruik. En waar ze soms ook even iets mee mag? Met een glimlach kijk ik naar mijn lachrimpels. Smeer ik geduldig een fijne oogcrème op. Geniet ik van de heerlijke geur van een luchtje. Lachend trek ik eens een wit haartje uit.

Accepteren en respecteren van je zelfbeeld

Natuurlijk kan ik het jammer vinden om te zien dat bepaalde dingen anders worden. Maar als ik daar toch eens op zou focussen dan zou ik het wel heel erg ingewikkeld maken. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn dochtertje. Dat is absoluut niet wat ik haar wil meegeven. Mooi ben je altijd. Van binnen en dus dan ook van buiten. Het accepteren en respecteren van de veranderingen in een ouder wordend lijf. Het is niet altijd even makkelijk. Maar het is zoals het is.

Een klein kind houd je jong

Focussen op de mooie dingen. Je richten op je gezondheid van lijf en leden. Geestelijk overigens ook. Pas op er een te groot issue van te maken. Je zou je verbazen wat kinderen allemaal oppikken van jou. Als moeder. Ze voelen verdriet, ongemak, pijn haarfijn aan. Dus ja. Ik ben op latere leeftijd moeder geworden. Maar een klein kind houd je – naast dat het ook best uitputtend kan zijn soms – jong. Houd je scherp.

(Zelf)beeld

En ongeacht je leeftijd. Het is per definitie een goed plan om je kind geen vertekend beeld mee te geven, toch? Teveel bezig zijn met uiterlijk. Teveel bezig zijn met voeding. Teveel bezig zijn met gewicht. Alles wat ‘te’ is is niet goed. Daarom let ik enorm op opmerkingen van mijzelf. Van de man. Laatstgenoemde maakte ooit een – goedbedoelde – opmerking tegen kleuter. Vertelde dat teveel snoepen (wat ze niet doet overigens) niet goed is. Want daar word je dik van. Daar grijp ik in. Nuanceer ik. Want de nadruk op woorden als dik en dun leggen. Daar sta ik niet achter.

Ik kan hier wel uren over doorgaan. Maar voor nu is het goed volgens mij. Wat geef jij je dochter mee over zaken als zelfbeeld, lichaam en social media?

Tot de volgende keer.

Rory Blokzijl

Meer tips, adviezen en persoonlijke verhalen in je inbox? Schrijf je in!

[ Vul je mailadres in en klik op ok! ]

RoryblokzijlWat voor zelfbeeld creëer je voor jouw dochter?
  • Heel mooi geschreven en ik ben het er helemaal mee eens. Ik zorg er ook echt voor dat ik nooit dingen zeg als ‘dik’ en ‘niet mooi’. Ik vind het ontzettend belangrijk dat mijn dochter is zoals ze is en niet denkt ze ergens aan moet ‘voldoen’ later. Maar ik vind het nu al spannend dat ze over een paar maanden naar de basisschool gaat en toch ook op een andere manier beïnvloed wordt. Ben benieuwd!

    • Dankjewel Marijke! Het (artikel) kwam echt omhoog terwijl ik de ontzettend goede blogpost van Yousra las. Ik vind het echt beangstigend hoe de invloed – die andere mensen kunnen hebben – ineens heel dichtbij kan komen. Bij je kind.
      Ons dochtertje gaat nu bijna een jaar naar de basisschool en ik vond het ook heel spannend. Ik probeer iedere dag (voor het slapen gaan. Want dat is hét moment om te praten omdat ze het naar bed gaan dan iets kunnen rekken;) aan haar te vragen wat het fijnste en leukste moment van de dag was. Dan gaat ze ook uit zichzelf praten over dingen die niet leuk waren. Daar kunnen we het dan in rust even over hebben. Zodat het ook uit haar systeem is (hoop ik) wanneer ze gaat slapen.

  • Mooi geschreven en helemaal waar. Ik kreeg vier jaar geleden een klap in mijn gezicht toen mijn dochter vroeg hoeveel calorieën er in tandpasta zit. BAM. Vanaf toen heb ik het niet meer over calorieën gehad.

    • Jeetje, daar zou ik ook van schrikken. Kinderen zijn er veel vroeger mee bezig dan wij denken heb ik weleens het gevoel. Goed om dit te lezen. Ze halen het natuurlijk niet alleen van social media af, maar ook van reclames (online en offline) en ik denk toch ook van mede-klasgenootjes. Goed om alert te blijven zijn.

  • Anneke

    Hier zijn we daar al echt super vroeg mee begonnen met het hen echt duidelijk proberen te maken dat het echt niet uitmaakt hoe ze er uitzien (of een ander), iedereen is mooi op zijn eigen manier. Desondanks merken we vooral bij de jongste dat hij soms wel van die momenten heeft dat zijn zelfvertrouwen ver te zoeken is. Een beetje de aard van het beestje waarschijnlijk?
    Wel merken we heel duidelijk dat ze naar anderen toe dit heel hoog dragen. Zo zijn er in zoonliefs klas 2 meisjes die soms al eens worden gepest met ‘dikzak’ (go figure… 9 jaar zijn die koters *zucht*) en hij neemt het dan iedere keer voor ze op want, and I quote, ‘Zij zijn toch niet dik, mama?! En ook al zou dat zo zijn, dat maakt toch helemaal niet uit?! Zo’n dingen zeg je dan toch ook niet?!’ 🙂
    Op zo’n momenten ben ik zo trots op hem 🙂

    • Jeetje, zo vroeg begint het al? (dat er kinderen gepest worden met een woord als ‘dikzak’). Ik zou ook heel trots zijn op mijn kind. Nu al zijn hoofd boven het maaiveld durven uitsteken en het opnemen voor kinderen die het wat minder hebben of het mikpunt zijn van gepest. Hartstikke goed!

  • Ja ik probeer er ook zo “luchtig”mogelijk mee om tegaan hoor. Mijn oudste van bijna 10 merk je al dat ze natuurlijk verschil ziet, of iemand in haar ogen “dik”, “dun” of “niet zo mooi” of wat dan ook. Ik probeer haar echt duidelijk te maken dan het echt niet uit maakt hoe een ander eruit ziet, dat ieder zo mooi is op haar/zijn eigen manier. En dat het maar goed is dat we niet allemaal op elkaar lijken. Maar inderdaad ook eigen beeld. Mijn oudste is nu wel op een leeftijd, dat ze zich wel iets van andere aantrekt, wat moeten mijn vriendinnetjes wel niet denken, kleding etc. Mijn jongste van vijf, is daar niet zoveel mee bezig.

    • Heel goed om dit te lezen van jou en anderen Dewi. Ik heb het gevoel dat het allemaal nog eerder begint dan ‘vroeger’. Al kan ik mij herinneren dat ik het op de basisschool ook al opnam voor de kinderen die werden gepest en dat ik daardoor ook een mikpunt werd. Dan zal ik toch ook rond die leeftijd zijn geweest. Wel waren we veel minder bezig met zaken als ‘dik’ en ‘dun’ volgens mij. Maar als je afwijkend gedrag vertoonde (of bijvoorbeeld veel mooie kleding droeg of juist niet) dan was het ook ‘bal’.

  • Merel van Berkel

    Vind het soms lastig. Mooi stuk trouwens, want zeker als moeder heb je hierin inderdaad een heel belangrijke taak.

    Maar wat gewicht betreft doe ik nooit openlijk aan de lijn én ik vertel haar dat dik of dun niet uitmaakt, belangrijkste is dat je gezond bent van binnen. En dat doe je door regelmatig fruit te eten en je groenten ’s avonds. Ik vertel haar dat ze trots mag zijn op haar lichaam dat zo goed is in sporten. En ik laat haar hopelijk zien dat zelfvertrouwen je een mooier mens maakt. Ze mag compleet eerlijk tegen me zijn en dat doet ze ook. Soms vertelt ze me dat ik al behoorlijk grijs ben en daar lachen we dan om. Wijsheid, noem ik het. Ik verf het wel, maar als ze vraagt of ik het erg vind om ouder te worden, geef ik eerlijk antwoord. Nee, ik vind het niet erg. Eerlijk gezegd ben ik nu namelijk blijer met mezelf dan tien jaar terug.

    • Dankjewel Merel! Inderdaad, ik heb het regelmatig over mooi van binnen zijn. Dat dat je een mooi mens maakt. Want dat straal je uit naar buiten. Ik wil er alert op zijn. Ook als ze opmerkingen zou maken over andere kindjes. Ik neem aan dat kinderen dat onderling weleens doen. Of zou dat nog niet zo spelen rond de 4 jaar?
      Mila heeft ook weleens gezegd: “Mam, je hebt een bol buikje”. En dan reageer ik ook dat we dat allemaal hebben. Dat een buikje hebben gewoon normaal is. En dat dat weleens boller kan zijn als je hebt gegeten. Of te snel hebt gegeten waardoor er lucht meekomt.
      Ontzettend leuk! Grijs worden koppelen aan wijsheid. Goed onderwerp voor een blog Merel!
      En I couldn’t agree more. Wijsheid of blijheid of tevredenheid met jezelf groeit met de jaren 😉