Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder

In Babytalk, Lifestyle by Roryblokzijl2 Comments

Afscheid nemen van fases. Ken je dat? Iets wat niet altijd even makkelijk is. In mijn beleving ligt het voor mij ook nog nèt even anders. Natuurlijk zijn er meerdere gezinnen met één kind. En heeft iedereen zijn eigen reden om het bij één kind te houden (lukt niet, kan niet, wil niet). Maar soms heb ik weleens het gevoel dat het bij mij net weer iets anders ligt. Omdat ik een veertigplus moeder ben.

Waarom is het voor een veertigplusser anders?

Ben je in de twintig of vooruit, dertig en je besluit – al dan niet noodgedwongen – het bij één kindje te houden. Dan lijkt het toch nog alsof de deur op een kiertje staat. Want het zou nog steeds kunnen, een tweede kindje (medische redenen daargelaten). In mijn geval? Kan het gewoon echt niet meer. Moet je afscheid nemen van de wens. Ik schreef er al eerder over. De Man en ik hebben het besluit samen en na heel goed nadenken en in overleg genomen. Maar soms, heel soms. Als ik foto’s zie van een dreumes, peuter of kleuter die haar babybroertje (of zusje) uitgebreid een knuffel geeft? Dan voel ik verdriet, diep van binnen.

Had je maar eerder moeten beginnen

Ja maar Rory, dan had je maar eerder moeten beginnen? Nu is het een kwestie van afscheid nemen. Tja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan lieve buitenwereld. Soms heb je geen keuze en lijkt iets wat een hele grote droom is zelfs onmogelijk. Als het dan uiteindelijk – op je 41ste – toch geheel spontaan ineens gelukt is. En je zwanger bent geworden van je eerste kind. Dan ligt dat toch iets anders. Tel daarbij de zwangerschapshormonen op en de pittige eerste tijd. En iemand blijft maar aandringen: “Wanneer komt nu de tweede? Niet te lang wachten hoor, nu zal er juist weinig tijd tussen ze inzitten“. Dan kan ik – kort en spontaan gezegd – die persoon wel een beuk geven.

De eerste … en enige keer

Goed, dat was eigenlijk niet helemaal waar ik het over wilde hebben. De strekking van het bovenstaande is dat deze zwangerschap, deze bevalling, dit kind zó speciaal voor mij, voor ons is. Dat alles een extra emotionele lading lijkt te hebben. Want het is zeker weten de eerste en enige keer dat alles gebeurt. Borstvoeding, eerste woordjes, stapjes, de overstap van het wiegje naar het prachtige kinderkamer-concept Stokke® Home™ en ook de eerste schooldag. We hebben het allemaal meegemaakt en er zoveel mogelijk van genoten. Want nog eens? Ja, misschien als Mila zelf een kindje krijgt en wij nog Oma en Opa mogen worden. Maar dat duurt waarschijnlijk nog wel even.

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
Het prachtige en fijne kinderkamer-concept Stokke® Home™- Zie je hoe ontzettend leuk het tentbed in haar kamertje staat?

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
En sinds een paar dagen hebben we alles veranderd. Kleine kleuter is grote kleuter geworden en is echt te groot voor haar tentbed. Wel kunnen we nog steeds de ladenkast, het bureau en de Tripp Trapp gebruiken. Sterker nog, het past perfect bij de Stokke Sleepi!

Mila selluf doen

Voordat je mij verkeerd begrijpt. Van ons zal er absoluut geen enkele druk op Mila zijn. Mijn verwachtingen en wensen zal ik absoluut niet spiegelen op mijn kind. Juist niet. Alles waarvan ik vroeger druk heb ervaren tijdens mijn jeugd? Ik zal er voor waken om haar dat niet te laten voelen. In die zin. Ik wil haar de tools geven om zélf te ontdekken hoe de wereld in elkaar zit. Hoe je met mensen omgaat. Hoe je met druk en spanning omgaat. Ik ga de weg niet voor haar plaveien. Dat kan en wil ik niet. Want ik wens haar toe dat ze een zelfstandig, logisch denkend, liefdevol en respectvol mens wordt. Al zullen wij altijd achter haar blijven staan. Als ouders.

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
Het bijzondere Stokke Sleepi-bed kan je gebruiken van 3 – 10 jaar 

Problemen met loslaten? Ook een soort van afscheid

Toch merk ik dat ik – al dan niet ongemerkt – vast blijf houden aan fases. Aan momenten. En aan dingen die daarbij horen. Ik noem … haar kinderkamer. Waar afscheid nemen van een wieg iets is wat gewoon noodzakelijk is (je baby pást er letterlijk niet meer in). Is afscheid nemen van haar prachtige ‘ledikant-werd-junior-bed’ Stokke Home echt een issue voor mij. Ik geef het toe. Ik heb er moeite mee. Vind het ingewikkeld. Waarom? Het is maar een bed. Ja, dat is zo. Maar voor mij is het meer dan dat. Het vertegenwoordigt een fase. Een fase van dreumes, peuter, (kleine) kleuter. Die nu langzaam overgaat in iets anders. Kleine kleuter wordt een grote kleuter. Een mini-mensje. Steeds zelfstandiger.

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
Het bedje, waar ze nu dan toch echt niet meer in past (om te slapen dan)

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
Want het is nu de ideale lees- en chillplek in onze ruime gang op de eerste verdieping. Samen met de (kinder)boekenkast, gevuld met boeken uit mijn eigen jeugd

Van slaapplek naar eigen lees- en chillplek

Geef het weg“, “Verkopen“. Ik hoor het je bijna zeggen. “Je kunt niet alles bewaren“. Nee, dat is waar. Maar dit prachtige bed. Haar veilige huisje. Wat gekoesterd is. Nog steeds heel dierbaar is. Maar simpelweg te klein aan het worden is om in te slapen. Dat doe je niet zomaar weg. Creatief als ik ben ging ik nadenken over alternatieve manieren om nog steeds veel plezier te kunnen hebben van zoiets moois. Al denkende belandde ik bij het volgende plan. Mila’s kamer is niet heel groot. De gang boven daarentegen wel. Het is er licht, met een balkon aan de voorkant. En het enige andere meubelstuk is … een kast, gevuld met kinderboeken. Tada tada tadaaaa … de ideale (voor)leesplek is geboren.

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
Samen kunnen we prima in haar ‘huisje’ zitten. Lekker voorlezen kan nu op meerdere plekken in huis

Ik slaap, jij slaapt

Als kind word je al zoveel geprikkeld. Hoe fijn is het dan om een eigen leesplek of ‘chillplek’ te hebben? Waar je jezelf terug kunt trekken. Even letterlijk in je eigen huisje. Ik vind het mooi en ik ben heel blij met deze oplossing. Waar ze nu dan in slaapt vraag je? Ik denk dat jullie allemaal wel weten dat ik een grote fan ben van Stokke en hun mooie, duurzame producten. Mijn blik viel dan ook op een wel heel mooi bed, wat Mila tot aan ongeveer haar tiende jaar kan gebruiken, met de ontzettend leuke naam ‘Stokke® Sleepi’. Hoe geweldig is het dat ik dit prachtige bed toegestuurd kreeg?

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder

Mila loves Stokke Sleepi

Wat is het dan precies voor bed? Stokke Sleepi is een bedje dat meegroeit met je kindje, vanaf baby tot ongeveer 3 jaar.  Met de uitbreidingset voor het juniorbed tot ongeveer 10 jaar. Ik vind het ontwerp en met name de ovale vorm prachtig. Het maakt het bed extra knus. De spijltjes zorgen er weer voor dat je ‘er doorheen kunt kijken’ waardoor het ook niet massaal oogt, terwijl het best een groot bed is in zijn meest uitgerekte vorm (1.66 m). Waarom niet meteen een ‘groot’ bed? Waarom deze tussenvorm? Omdat ik in de Stokke Sleepi de knusheid en het veilige gevoel herken van haar vorige bedje en ik het haar gun om nog een jaartje of vijf hier in geborgenheid in te slapen.

Afscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
Zo fijn dat ik – als volwassene – ook gewoon op de Tripp Trapp kan zitten. Je ziet het op de foto niet goed, maar dit is de kleur Hazy Grey

Mix and match zonder afscheid te nemen

En natuurlijk past het bed perfect bij de ladekast, TrippTrapp en bureau (perfect voorbeeld van hergebruik van de wieg en de commode van het Stokke Home-concept) die we al hebben staan. Waarom dingen wegdoen als je ze nog prima kunt gebruiken? Onlangs – toen onze nieuwe bakoven aan het schoonbranden was en Mila op school zat – kon ik prima werken aan haar bureau, zittend op de TrippTrapp. Hoe geweldig is dat? Prachtig, stevig, degelijk en het zijn gewoon ontzettend mooie meubelstukken. Nagenoeg voor altijd. In ieder geval voor een héle lange tijd.

Heb jij moeite met afscheid nemen van fases? 

Tot de volgende keer.

Rory Blokzijl

Het Stokke Sleepi bed heb ik ontvangen 

Ja! Stuur mij meer tips, adviezen en persoonlijke verhalen.

[ Vul je mailadres in en klik op ok! ]

RoryblokzijlAfscheid nemen van fases in het leven van je kind, als veertigplus moeder
  • Babs Ijkelenstam

    Wat een heerlijke kamer heeft ze, ziet er zo gezellig uit! Ik herken het ook wel, die zoete foto’s van peuters met hun baby broertje of zusje. Tom is ook enig kind, en soms denk ik dat het best goed en leuk voor hem geweest zou zijn als hij een broertje of zusje had, maar dat zat er niet in. Ik vind het prima zo. Het enige waar ik mij wel eens zorgen om maak is als ons wat overkomt. Ik heb broers en zussen en dan heb je altijd een soort back up. Hij zal dan alleen zijn en dat vind ik soms best verdrietig…Maar we zijn er nog gelukkig!

    • Dankjewel! Ik was zelf erg tevreden na het veranderen van de kamer. En ik ben ontzettend blij dat we het tentbedje hebben kunnen behouden en met name dat we er zo’n mooie bestemming voor hebben kunnen vinden. Een fijne chillplek voor Mila (en waar ik stiekem ook samen gezellig met haar kan zitten / liggen / knuffelen / lezen).
      Goed punt wat je zegt. Al probeer ik daar zo min mogelijk aan te denken. Ook Mila heeft ooms en tantes (en gelukkig heeft een van Huib’s broertjes inmiddels ook een kindje gekregen. Er zit wel 4 jaar tussen, maar toch). Leef in de dag denk ik dan maar <3